Główny Inspektor Sanitarny Jarosław Pinkas oraz Prezes Naczelnej Rady Lekarskiej Andrzej Matyja dopuszczają się przestępstwa?

Poniżej list jaki otrzymaliśmy mailem, od Justyny Sochy ze stowarzyszenia STOP NOP. Jest to bardzo bulwersująca sprawa, bo polecania jakie są wysyłane do lekarzy rażąco naruszają prawo i swobody obywatelskie.

Szanowni Państwo,
Ogólnopolskie Stowarzyszenie Wiedzy o Szczepieniach „STOP NOP” złożyło zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez Głównego Inspektora Sanitarnego Jarosława Pinkasa oraz Prezesa Naczelnej Rady Lekarskiej  Andrzeja Matyję z powodu wydania wspólnego komunikatu dnia 23 stycznia 2020 r. dotyczącego przypadków odmowy poddania się obowiązkowemu szczepieniu ochronnemu, w którym nawołują lekarzy przeprowadzających badania kwalifikacyjne małoletnich dzieci do szczepień ochronnych do nieinformowania/nieodpowiadania na pytania rodziców w zakresie składu i działania szczepionki, możliwych działań niepożądanych, szkodliwości szczepionki, a tym samym do wykonania zabiegu leczniczego bez świadomej zgody pacjenta, czym narażają dzieci na wystąpienie niepożądanych odczynów poszczepiennych, tj. czyn z art. 18 § 1 kk w zw. z art. 192 § 1 kk w zw. z art. 160 § 1 kk.

W treści komunikatu podano, że przepisy prawa nie nakładają na lekarza obowiązku udzielania innych, dodatkowych, szczegółowych informacji, a rodzic lub opiekun prawny nie ma prawa, w związku z tym odmawiać wyrażenia zgody na szczepienie. W szczególności podano, że brak jest podstawy prawnej do żądania od lekarza w ramach badania kwalifikacyjnego do szczepienia szczegółowego wyjaśnienia wszelkich wątpliwości dotyczących takich zagadnień, jak: skład i działanie szczepionki, możliwych działań niepożądanych, czy szkodliwości szczepionki.

Komunikat został skierowany do lekarzy i zawiera instrukcję przeprowadzenia badania kwalifikacyjnego dzieci do szczepień ochronnych z którym nieodwołanie wiąże się ryzyko powikłań w tym również śmierć o czym świadczy treść Rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie niepożądanych odczynów poszczepiennych oraz kryteriów ich rozpoznawania z dnia 21 grudnia 2010 r.

Wiele powikłań poszczepiennych, które diagnozuje się u dzieci wynika z błędnej kwalifikacji do szczepień jak i z faktu zaniechania wykluczenia przeciwwskazań. Aby zminimalizować powyższe ryzyka lekarz powinien wykluczyć przeciwwskazania i poinformować o tym rodziców aby mogli wyrazić świadomą zgodę na wykonanie procedury obciążonej ryzykiem powikłań w tym także śmierci dziecka.

Powyższe jest całkowicie niezrozumiałe gdyż osoby te winny zabiegać o bezpieczeństwo szczepień, a nie nawoływać do łamania prawa i ryzykowania zdrowiem dzieci. Szybkie rozpoznanie niepożądanych odczynów poszczepiennych przez rodziców (po wyjaśnieniu przez lekarza na czym może on polegać) może uratować życie dziecka. Wskazanie na skład szczepionki może uchronić dziecko przed podaniem preparatu, który w swoim składzie zawiera alergen, który może spowodować reakcję anafilaktyczną i również śmierć. Poza tym obowiązki te wynikają wprost z przepisów prawa.

Podstawa prawna obowiązku podawania przez lekarzy informacji nt. składu szczepionek, możliwych działań niepożądanych wynika z art. 17 ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, który nakłada na lekarza obowiązek przeprowadzenia badania kwalifikacyjnego przed podaniem szczepionki w celu wykluczenia przeciwwskazań. Ponadto art. 9 i 16 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta nakłada na lekarza obowiązek poinformowania pacjenta o zaletach i ryzykach związanych z planowanym zabiegiem, aby mógł on podjąć świadomą decyzję w sprawie zabiegu. Zatem lekarz ma obowiązek informować nie tylko o korzyściach zabiegu, ale również o możliwych ryzykach, działaniach niepożądanych, które mogą powstać po podaniu szczepionki, o czym informują sami producenci szczepionek.

Art. 9 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta ustanawia prawo pacjenta do informacji. Obejmuje ono prawo do uzyskania od osoby wykonującej zawód medyczny przystępnej informacji o stanie zdrowia pacjenta, rozpoznaniu, proponowanych oraz możliwych metodach diagnostycznych i leczniczych, dających się przewidzieć następstwach ich zastosowania albo zaniechania, wynikach leczenia oraz rokowaniu, w zakresie udzielanych przez tę osobę świadczeń zdrowotnych oraz zgodnie z posiadanymi przez nią uprawnieniami.

Od przestrzegania przez lekarza powyższego prawa pacjenta jest wprost uzależniona możliwość wyrażenia przez niego świadomej zgody na udzielenie świadczeń zdrowotnych.

Kwestię tę reguluje również prawo międzynarodowe. Konwencja Rady Europejskiej o ochronie praw człowieka i godności istoty ludzkiej w odniesieniu do zastosowań biologii i medycyny stwierdza wyraźnie „Interes i dobro istoty ludzkiej przeważa nad wyłącznym interesem społeczeństwa lub nauki” oraz „Nie można przeprowadzić interwencji medycznej bez swobodnej i świadomej zgody osoby zainteresowanej. Przed dokonaniem interwencji osoba zainteresowana otrzyma odpowiednie informacje o celu i naturze interwencji, jak również jej konsekwencjach i ryzyku. Osoba zainteresowana może w każdej chwili swobodnie wycofać zgodę.” W Europejskiej Karcie Praw Pacjenta czytamy „Każda osoba ma prawo dostępu do wszelkich informacji, które mogą umożliwić mu aktywnie uczestniczyć w decyzjach dotyczących jej zdrowia; informacja ta jest warunkiem wstępnym dla jakiegokolwiek postępowania i leczenia, w tym udział w badaniach naukowych (4 – Prawo do wyrażenia zgody)” oraz: „Każdy człowiek ma prawo do swobodnego wyboru spośród różnych zabiegów i dostawców na podstawie odpowiednich informacji( 5 – Prawo do Wolnego Wyboru)” i „Każda osoba ma prawo do korzystania z prawidłowo świadczonych usług zdrowotnych, niewyrządzających jej żadnej krzywdy, wolnych od błędów, zgodnie z dobrą praktyką lekarską, oraz prawo dostępu do świadczeń zdrowotnych i leczenia zgodnych z wysokimi normami bezpieczeństwa. (9 – prawo do bezpieczeństwa)„.

Nawołując lekarzy do nieinformowania pacjentów o składzie szczepionek, możliwych działaniach niepożądanych Prezes NIL i GIS wyłączają możliwość podjęcia przez przedstawicieli ustawowych/opiekunów małoletnich świadomej zgody na zabieg medyczny i narażają małoletnich na możliwość wystąpienia powikłań poszczepiennych tj. bezdech, napady i drgawki, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, encefalopatia, śmierć i wiele inne.

Naukowcy Światowego Komitetu Doradczego ds. Bezpieczeństwa Szczepień działającego pod patronatem WHO (GACVS) – Światowej Organizacji Zdrowia, którzy 3 grudnia 2019 r. wzięli udział w dwudniowym Globalnym Szczycie Bezpieczeństwa Szczepień i przyznali, że szczepionki mogą powodować zgony, badania bezpieczeństwa zaprojektowano w sposób utrudniający dostrzeżenie problemów, monitoring bezpieczeństwa jest mało dokładny, a adiuwanty zawarte w szczepionkach zwiększają ryzyko szczepienia. Tym bardziej niezwykle istotna dla bezpieczeństwa dziecka oraz całej populacji dzieci, jest możliwie szeroka informacja udzielona przez lekarza, która pozwoli zminimalizować ryzyko wystąpienia działań niepożądanych i powikłań poszczepiennych oraz zwiększyć bezpieczeństwo systemu. Na wiele pytań świat medycyny nie zna jeszcze odpowiedzi i od dociekliwości lekarzy, rodziców oraz oddolnych ruchów społecznych, które są niezależne od wpływu przemysłu farmaceutycznego zależą konieczne zmiany. Postawa rzetelnie informujących pacjentów o możliwym ryzyku lekarzy, otwartość w informowaniu oraz wolność ich zawodu są kluczowe. 

Kontakt dla mediów 

Justyna Socha

email stopnop@mail.com

Tel. 606668891 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.